verrekijker-spyglass
The spyglass 2.0

GIRFEC: het aller-, allerbotste idee voor het gezin

Dat de wereldbevolking omlaag moet, okee. We weten het. Maar de manier waaróp is me werkelijk niet te vatten. Ik ga dan ook even lekker tekeer over het meest grove, lamzakkige, driedubbel lijpe, stompzinnige idee dat ooit uitgevonden is voor het gezin uit Schotland, dat de naam GIRFEC draagt. De afkorting staat voor Getting It Right For Every Child. Dat ‘Right’ kun je denk ik beter vervangen door ‘Rotten’. De Schotten werden er laaiend om en verzetten zich er uit alle macht tegen, maar in plaats van dat het werd teruggedraaid, mogen wij er nu ook van meeproeven. In het Nederlands heeft het een zo mogelijk nóg absurdere naam gekregen, namelijk de Kansencirkel. En het heet ook al volkomen fantasieloos EJAVIK. Of het heeft gewoon géén naam, nog erger en het is er inmiddels ingeslopen en volledig in werking dankzij de corona”pandemie”.

Okee, waar is ze nou zo boos over?, vraagt u zich wellicht af. GIRFEC, getting it right, kansencirkel: mooi toch? Nou nee, dat is niet mooi en ik ga u vertellen waarom. Eerst eventjes netjes een link plaatsen naar de blog waar ik het artikel zelf gelezen heb. GIRFEC is een werkelijk volkomen bezopen plan, dat in sommige gemeentes zoals Tilburg en op de Veluwe, begonnen is en dat ouders hun ouderlijk gezag ondermijnt. Ze moeten namelijk verplicht sámen met – lees: onder dwang van – allerlei ‘professionals’ van verschillende organisaties zien dat ze hun kinderen groot krijgen, wat zónder deze lieden al niet altijd even gemakkelijk is. Ze krijgen dan allemaal “hulp”, zoals therapie en logopedie, daar waar het helemaal niet nodig is. Als hun kind het bijvoorbeeld moeilijk heeft op school, kunnen ze niet gewoon zelf bekijken wat de juiste oplossing is – schoolwisseling, gesprek met de leerkracht etc. – maar moeten ze verplicht doen wat zo’n gemeentelijke organisatie vindt. Ouderlijk gezag hebben die niet, maar wel de macht om ouders te dwingen en dat is veel érger dan ouderlijk gezag. Als u namelijk “hulp” weigert, halen ze Veilig Thuis erbij en dan ben u uw kinderen al heel snel kwijt. De enigen die baat hebben bij dit systeem, zijn allerlei onnodige therapeuten en jeugdwerkers die de staatskas leeggraaien.

Uw kind wordt vanaf uw zwangerschap constant achter uw rug om gemonitord door consultatiebureau, school, schoolarts en zelfs politie. En als er éven ruzie is in uw gezin of als er per ongeluk een stoornis wordt vermoed bij uw kind, worden de kinderen al gauw uit huis geplaatst door Veilig Thuis. Ik overdrijf niet! Het NJI – Nederlands JeugdInstituut – heeft al folders en werkdocumenten, waarin heel ruiterlijk staat dat ze “ook rekening houden met de ouders”. Maar hoezo rekening houden met ouders?? U bent toch de ouder en het is toch uw kind?? Dit is opgedrongen ‘hulp’ die meer kapotmaakt dan goed en die het ouderlijk gezag ondermijnt! Goede hulp bestaat wel, maar is schaars en u hoeft er niet op te rekenen dat u die krijgt. Dat is uiterst schadelijk voor hele gezinnen.

Wat zo ontzettend zorgelijk is aan Girfec, dat is dat de hulpverlening zichzelf keihard mag opdringen. Als zij op de een of andere manier met telepathie – want aan onderzoek doen ze niet – denken dat er ergens een kind misschien per ongeluk eventueel niet helemaal lekker in zijn of haar vel zou kúnnen zitten, staan ze dezelfde dag nog op de stoep om te proberen het vol te proppen met ‘hulp’. Luisteren naar de ouders die proberen het misverstand te verklaren, is er niet bij, want bij Jeugdzorg werken alleen mensen met een enorm ego. Ouders zijn leken, buitenstaanders en dom plebs en nee, ik overdrijf totaal niet. Ik heb zelf een pedagogische opleiding en beroep en met mij veel anderen. Maar ook al ben je hoogleraar pedagogiek aan de universiteit, arts of psycholoog: als zij ergens gehoord hebben dat er bij jullie thuis ‘iets’ aan het handje zou kunnen zijn, dan is het over en uit met je gezin. Omdat het kan. En je weet misschien wel dat sommige buren het als een sport zien om gelijk de politie te bellen, als je even ruzie hebt met je kinderen of even een stem moet opzetten om je puberende peuter te laten zien dat hij of zij nu even moet ophouden met drammen. Dat wás al gevaarlijk, maar met Girfec erbij is het katastrofaal.

Sinds 2015 moet iedere zogenaamde ‘professional’ verplicht onmiddellijk Veilig Thuis opbellen, als die een onderbuikgevoel heeft dat er nog wel eens iets niet helemaal goed zou kunnen zitten in een gezin. Oh misschien zijn de ouders wel gescheiden en oh misschien hebben ze dan wel eventjes een moeilijke tijd! Dat is kindermishandeling! Gelijk schiet de hulpverlening bovenop je met … jawel drangtrajecten, oftewel verplichte hulpverlening die je kunt missen als kiespijn, maar waar je niet omheen kunt. Probeer je het toch, dan pakken ze direct je kinderen of ze zetten ze onder toezicht, waardoor je niets meer over ze te zeggen hebt. Ik heb het zelf meegemaakt en duizenden verhalen van anderen gelezen en gehoord, dus ja het is 100% waar en zelfs niet aangedikt. Ik wist dit niet, toen ze mij voor gek verklaarden zonder enige test of bewijs en “hulp” opdrongen. Anders had ik op een andere manier gereageerd. Maar de tijd kan niet teruggedraaid worden: als jeugdzorg je kinderen grijpt, krijg je die nooit meer terug. Welke organisatie ook (Veilig Thuis, Kinderbescherming, WSG, Jeugdbescherming, consultatiebureau, politie, allerlei ‘gecertificeerde instellingen’ die zogenaamd hulp bieden enzovoort) kan zomaar een stoornis verzinnen of liegen dat je trauma’s zou hebben, die je verplicht bij hén moet ‘verwerken’. Zeg je nee, dan zijn je kinderen weg. Zeg je ja, dan ben je in hun macht en beheersen zij je kinderen voor altijd. Ik weet niet wat jij daarvan vindt, maar ik vind dat dus ontoelaatbaar! Het is einde rechtsstaat en einde democratie.

Jeugdzorgachtige instanties staan ouders juist ernstig in de weg en helpen totaal niet. Van zo’n nieuwe verknipte regeling als dat Kansencirkel zou je denken dat arme en gescheiden ouders natuurlijk als eersten te lijden krijgen. Zou je denken. Laagopgeleide ouders en ouders van een kind-met-een-labeltje. Nee, dat zie je niet goed! ALLE ouders lopen gevaar. Jeugdzorg heeft (nog) net geen officieel gezag, maar wel duizendmaal meer macht dan de ouders. Zij doen gewoon doodleuk waar ze zin in hebben en dat gaat niet om jouw gezin, maar om hún baantje veilig te stellen, want daar gaat jeugdzorg over. Ik vraag me heel ernstig af of je dát wilt voor jouw kinderen, want je denkt natuurlijk dat dit jou niet overkomt. Maar één keer ruzie in huis, één keer een feestje met muziek om 1 minuut over 12, één keer loopt je kind een béétje achter op school of één keer heeft het een blauwe plek van het voetballen en er wordt kindermishandeling vermoed of ‘een onveilige situatie thuis’ (ja lach maar!). Er wordt Veilig Thuis bijgehaald en daar gáán je kinderen! Voor altijd uit huis geplaatst.

Voordat je bijgekomen bent van de schrik, zijn ze al weggehaald en krijg je ze nooit meer terug. Als ze na jaren van de ene rotplek naar de andere zwerven eindelijk 3 maanden bij één gezin zitten, komt Jeugdzorg ijskoud vertellen dat ‘ze nu gehecht zijn aan hun nieuwe ouders (!) en dat je ze maar niet meer moet zien’. En NIEMAND die daar iets tegen kan doen! Gisteren vond ik een artikel in het Frans over hoe onherstelbaar schadelijk een familiegerelateerd trauma is. (Het artikel is verdwenen, maar er is nog wel een video van). Dat blijft je je hele leven bij en verscheurt letterlijk je ziel en je geest. Zoals je misschien al wel ergens (mogelijk bij mij) hebt gelezen, kan zo’n trauma je ook lichamelijk ziek maken. Dan krijg je chronische ziektes zoals MS, ziekte van Crohn, diabetes type 2 enzovoort. Er zijn 20 jaar lang uitgebreide wetenschappelijke onderzoeken naar gedaan en uit ieder onderzoek bleek weer dat het inderdaad klopt.

Weet je wat ik óók zo erg vind? Tegenwoordig is het helemaal hip onder die jeugdwerkers en gezinsvoogden, die zichzelf nu arrogant en wel ‘jeugdbeschermers’ noemen, om naar het kind te luisteren. Dan stoken ze je kinderen zo erg tegen je op, dat ze bang worden: pappie en mammie kunnen hen immers niet meer beschermen tegen die enge mensen van jeugdzorg. En dan gaan ze uit angst zeggen wat jeugdzorg wil. Ik heb het allemaal meegemaakt en dat is héél erg voor mij en jou, maar nog duizendmaal erger voor je kinderen! Het feit dat ze hun lieve ouders niet meer mogen vertrouwen en geloven, veroorzaakt zo’n diepe tweedeling in hun ziel dat ze daar nooit meer van genezen kunnen. Zelfs voor mij als coach is dat heel moeilijk (hoewel niet onmogelijk). Youtube explodeert binnenkort nog eens van de filmpjes, waarin zogenaamde ‘professionals’ elkaar leren om naar het kind te luisteren. Niet naar kinderen hè, maar naar ‘het kind’.

 

Maar ouderschap betekent dat je je kind liefdevol, maar resoluut door zijn of haar jeugd helpt. Een ouder is een leider en die moet soms moeilijke beslissingen nemen. Daartoe moeten ouders dan wel het overwicht hebben en daarin niet ondermijnd worden door zo’n bazig mens van jeugdzorg dat niets om hun kind geeft, maar wel macht heeft om zijn of haar leven te ruïneren.

 

verrekijker-spyglass
De spyglass 2.0

Hier heb je nog even de website van de Schotse oudervereniging NO2NP (No to NP = Named Person = een aangewezen persoon die op je kind let en stiekem “informatie” doorgeeft over je gezin aan instanties), die al jaren heel hard vecht tegen GIRFEC. Zoals ik vertelde, komt dat hele idee uit Schotland. In Nieuw-Zeeland en België heeft de regering besloten dit systeem af te wijzen en in Schotland hebben ouders allemaal samen geprocedeerd tegen het zomaar doorgeven van organisatie naar organisatie van foute gegevens en beledigende desinformatie over ouders en kinderen. Kunnen we in Nederland een voorbeeld aan nemen met die splintergroepjes hier. Named Person is één persoon als ‘spin in het web’ die de ‘hulpverlening’ moet coördineren. Vaak is dat de schooldirecteur en die gaat dan de hele dag op je kind zitten letten en de docenten opstoken om alles wat je kind doet, op te schrijven. De verzamelde ‘informatie’ wordt dan achter je rug om doorgegeven aan talloze organisaties: schoolarts, leerplicht, huisarts, jeugdzorg … Ze hebben er al een speciale verrekijker voor ontworpen: de spyglass 2.0, hier rechts op de foto. Ik heb dit al meegemaakt, want exact dit is door een schooldirecteur, die een hekel heeft aan leuke gezinnen, op mijn gezin en nog veel meer gezinnen ook, losgelaten. Uit ervaring schreeuw ik dus: NEE! Doe dit nooit een ander aan!

Uiteraard mag je dit artikel delen.

 

 


donate-to-natassa-news

 

 

 

 

 

 

 

 

 

[jetpack_subscription_form title=’Follow the news by Email’ subscribe_text=’ ‘]

 

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.