horses-fryslan

Hoe zou het zijn als je kon voelen?

Hele volksstammen kunnen niets voelen. Niets kunnen voelen is een enorme handicap. Zelf kon ik ook niets voelen en wat ik ook deed om mijn gevoel terug te halen: het werkte niet of het was heel even en daarna was ik weer terug bij af. Mijn rechter hersenhelft is verwoest, toen ik op de leeftijd van één jaar oud weer eens van de trap gesmeten werd door mijn pleegvader. Ik werd met behulp van defibrillatorklampen teruggehaald uit de dood, terwijl de vrouw van de Kinderbescherming zich halfdood schrok van de boodschap van de arts. Ze mocht niets doen, want de internationale ISS ging over mijn ‘gevalletje’. Maar ik heb mijn gevoel terug.

Als je niet kunt voelen, werkt je intuïtie niet en wéét je ook niets zomaar vanzelf. Nooit zal ik vergeten hoe ik heb mogen ervaren hoe erg dat eigenlijk is, vooral als je in een vijandige omgeving verkeert. Een jaar of zes geleden ging mijn oudste zoon een keer uit met een vriend. Naar Ede gingen ze, op de fiets. Naar een kroeg om bier te drinken en omdat ze dat anders nooit deden, vond ik het goed. Ik was allang blij dat mijn zoon na jarenlange ziekte eindelijk weer iets ging ondernemen. Zelf was ik die periode erg bezig met verwoede pogingen ons leven weer aan de praat te krijgen door met Feng Shui te werken: een Chinese methode, waarmee je negativiteit tot op zekere hoogte uit je huis en je leven kunt houden door met kleuren, plantjes en edelstenen te werken, die je op de verschillende windrichtingen neerzet. Ik wist inmiddels dat de kleur voor het oosten groen was en ik had een baal dikke groene stenen bij het tuincentrum gehaald. Aventurijnen waren het en die hadden niet de juiste geneeskrachtige werking, maar de jade die ik eigenlijk moest hebben, was er niet. Omdat het maar steeds niet wilde werken allemaal, pakte ik die dag die aventurijnen eens op en gooide ik ze in de achtertuin, die op het westen lag. En toen kwam ik te weten wat de kleur groen betekent: bescherming voor gezin en familie.

 

lighthouse-texel

Die avond laat, toen de jongens terugfietsten van Ede naar Wageningen waar we woonden, overleefde mijn zoon dat nauwelijks. Zijn vriend had véél meer gedronken dan hij en ook allemaal cocktails door elkaar heen. Mijn zoon had zes biertjes op en voelde zich helemaal ontspannen. Hij fietste een end achter zijn gezelschap aan en op dat moment kwam er van achteren een auto aan, die hem zó dicht naderde dat hij tegen een tuinhek aan de kant van de weg werd geduwd. Hij was niet erg stevig met zoveel bier in zijn buik en niet erg helder in zijn hoofd. Hij kon het stuur niet recht houden en dan zul je net zien dat er precies in die ene tuin van die hekken met gevaarlijke punten stonden. Mijn zoon viel er bovenop, de auto reed harteloos door, zijn vriend was een paar honderd meter verderop en mijn zoon zat vast aan dat hek. Als hij 5 centimeter meer naar links op dat hek was gevallen, had hij het niet overleefd. Gelukkig kreeg die vriend van hem een seintje in zijn hoofd, omdat hij wél kon voelen, en ging hij mijn zoon zoeken. Schrok zich kapot toen hij hem vond. Mijn zoon had zichzelf weten te bevrijden van het hek en was bewusteloos op het trottoir gevallen. De vriend belde onmiddellijk 112 en een ambulance kwam hem naar het ziekenhuis brengen. Ik was inmiddels gaan slapen met de jongste en had niets door, maar de moeder van die vriend had een goeie intuïtie en had gevoeld dat er iets mis was. Ze belde haar zoon op en hoorde van het ongeluk. Ik kreeg pas een paar uur later te horen dat mijn zoon in het ziekenhuis lag en racete erheen. Mijn zoon heeft tot op de dag van vandaag een lelijk litteken op zijn borst van die nacht. Zó gevaarlijk is het als je intuïtie kapotgemaakt is. Vooral als je omgeving geen respect voor je heeft.

 

 

 


donations-NN

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Follow the news by Email

 

Spread the love:

Please feel free to give a nice reaction

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.