Muziek en vrolijkheid

Muziek en vrolijkheid

In deze ongelofelijk moeilijke en zware tijd is een beetje vrolijkheid af en toe nodig. Ik ben bezig met een artikel over de Openbaringen, maar heb er de energie eigenlijk niet voor. Het wil me niet lukken en daarom dacht ik: kom, ik deel even wat muziek en vrolijkheid!

Voor mij doet Nederland pijn, omdat ik hierheen gedwongen ben en een rotleven heb (gehad). In Griekenland was alles een stuk beter, maar ook daar was ik niet vrij van mijn belagers en die bezorgden me vooral financiële problemen. Dat doen ze bij iedereen die het aandurft om tegen ze in opstand te komen en ook tegen iedereen die niet eens wéét dat ‘ie in opstand is. Lekker carrière afpakken van mensen die eigenlijk een briljante toekomst hebben. Ik had zoveel kansen na mijn studie, maar allemaal zijn ze me niet gelukt en zo kwam ik weer hier in Nederland uit. Met de bedoeling om terug te keren naar mijn eigen land, hetgeen zoals u ziet, niet gelukt is. Toch zijn er ontzettend veel prachtige dingen hier in dit land en ik doe mijn best die zoveel en zo goed mogelijk te zien.

draaiorgeltje
Prachtig, een draaiorgel!

Draaiorgels vind ik bijvoorbeeld helemaal te wauw en die oude volkszangers van vroeger uit Amsterdam. U gaat straks in dat Openbaringensoortvan-artikel lezen dat Amsterdam daarin wordt genoemd en niet positief. Het is de bron van het satanisme en u zult zien dat dat toen al gezien werd! Tijd dus om iets mooi wat óók in deze schitterende – jawel! – stad bestaat: een gouwe ouwe van Willy en Willeke Alberti, die over het gezin gaat. Live uiteraard, want dan zit het gevoel er beter in en nog steeds als ik Willeke Alberti zie, heb ik een onverklaarbare hekel aan haar. Volkomen onterecht volgens mij, maar ik heb het toch. Volgens mij is het een lieve vrouw. Ze heeft in ieder geval een mooie stem en ik vind het geweldig dat zij in ieder geval een lieve vader had, waarmee ze zelfs samen kon optreden. Dat zou ik ook gehad hebben als ik bij mijn eigen ouders had mogen opgroeien, want die zijn allebei hartstikke muzikaal net als ikzelf. Jeugdzorg heeft me altijd aangepraat dat ik zogenaamd uit een of andere afbraakfamilie kwam en niets voorstelde, maar mijn ouders zijn intens liefdevol en wijs, komen beide uit een voortreffelijke familie, hadden een degelijke opleiding waar ze hard voor hebben gewerkt en allebei een goede baan of bedrijf (inmiddels pensioen).

Heel veel gevoelens dus wat mij betreft bij dit lied, maar ook een heleboel gezelligheid in deze donkere, vreselijke tijd. En u moest eens weten hoeveel ouders hun eigen kind wél alleen laten! Ook en eigenlijk wel speciaal voor hen Niemand laat zijn eigen kind alleen uit 1983:

 

 

 

 

© Natassa Vassiliou

 

Follow the news by Email

 

Please feel free to give a nice reaction

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.