Ritueel misbruik en de liefdevolste verlossing ooit

Ritueel misbruik en de liefdevolste verlossing ooit

Deze dagen ben ik veel aan het nadenken over hoe ik mezelf en mijn familie, maar vooral ook anderen die het gruwelijke satanisme in werking hebben gezien en ervaren, weer terug kan helpen naar hun originele staat van een mooie, liefhebbende en niet gebroken mens. Dat wat ik gisteren vertelde op mijn video, was veel en ontzettend moeilijk als je niet weet wie je demonen zijn en wat voor codewoorden die gebruikt hebben om je op slot te zetten. Vandaag ontdekte ik het allerlaatste codewoord dat je ook nog moet zeggen, nadat je de andere hebt opgezegd. Ik heb het al voor iedereen gedaan. Je kunt weer terug naar God en je bent geliefd.

 

Waarom orthodox?

Zelf ben ik orthodox geworden, omdat ik voelde dat dat de ‘juiste’ kerk was en mijn geloof. Verder had ik geen idee van wat de verschillen in ideeën waren en ik schaamde me zo, omdat ik Griekse was maar niets van mijn geloof wist, dat ik het ook niet durfde te vragen. Als ik het een keer toch deed, kreeg ik antwoord dat degenen aan wie ik het vroeg, het ook niet wisten. Je hebt immers heel specifieke vragen, als je op volwassen leeftijd opeens God ontdekt, terwijl je altijd hebt geleerd dat dat niet kon. Als kind zag ik Hem altijd en praatte ik tegen Hem. Dan zag ik Zijn verdriet om wat mij allemaal aangedaan werd, maar vanaf mijn 9e jaar, toen ik een verschrikkelijk ritueel voor mijn kiezen kreeg, was Hij weg uit mijn leven. Een groot zwart, gapend gat in mijn ziel kwam ervoor in de plaats en toen ik de dominee meermalen hoorde zeggen dat hij God ook niet kende, wist ik niet meer waar ik naar toe moest om Hem weer terug te vinden.

Jaren later dus, in de Griekse kerk in Thessaloniki, voelde ik Hem weer even. Maar door al dat satanisme binnenin mij, waar ik totaal geen herinneringen meer aan had door hun programmeergebroddel, kon ik toch niet bij Hem komen. Daarom wende ik me aan om iedere dag even langs de kerk in mijn buurt te gaan en daar drie kaarsjes aan te steken. Eén voor mezelf, één voor iedereen die ik kende of soms voor iemand in het bijzonder die met iets zat, en één voor de hele wereld. Toen ik nog weer vele jaren later samen met mijn oudste zoon (opnieuw) orthodox gedoopt werd, durfde ik ook niet te veel te vragen. De papás, de priester, duwde me een boekje in het Nederlands in mijn handen zo van: hier staat het wel zo’n beetje in en dat was het. Ik wíl het niet in het Nederlands lezen, maar in mijn eigen taal, want voor mijn gevoel hoort die bij mijn beleving met God. En dus las ik het niet en wist ik nog altijd niets. Costas leert het me nu en is daar heel blij mee, want hij had me eigenlijk ook nog Grieks willen leren en is soms verdrietig dat ik dat zelf heb geleerd. Nu kan hij me in ieder geval de zin van het geloof bijbrengen. Maar de schaamte omdat ik er zo weinig vanaf wist, bleef maar steeds bestaan. Nu is die eindelijk over en ik vertel u hoe.

 

U bent goed zoals u bent en God houdt van u

ikonostasi
Kandili, het orthodoxe Godslichtje

Ik heb altijd een iconostasi, een ikonenplekje in huis gehad. Daar brand ik dat lichtje op een kurkje, bovenop water met olijfolie, zie hier rechts. En ik heb er ikonen staan, waarvan ik denk of voel dat die goed en zuiver zijn. Dat zuiver is voor mij heel belangrijk, want ik heb wel even de duivel herself in me zitten met d’r hele hebben en houwen. Om dat er weer uit te krijgen, ooit op een dag, moet je niet ook nog een alweer onzuiver geloof hebben. Omdat ik altijd het protestantisme en het Rooms-Katholieke geloof als onwelkom heb ervaren, durfde ik helemáál niets meer te vragen over de theorieën of dogma’s achter de orthodoxe kerk. Veel te bang dat ze daar ook vonden dat je als mens maar een onzuiver ding bent, dat nodig gered moet worden. En dat dat dan moet door de accepteren dat Jezus voor je is gestorven aan het kruis. Het spijt me heel erg, maar dat geloof ik dus niet! En ik geloof ook niet dat ik zelf zondig zou zijn of dingen zou hebben gedaan, die God niet wilde.

 

 Maar de orthodoxe kerk gelooft in een levende God en gelooft dat Jezus juist is opgestaan uit de dood om ons weer bij God te brengen.

Daarom gebruik ik YouTube maar om iedere keer een klein stukje te leren over hoe mijn eigen geloof eigenlijk denkt over God. Vandaag beluisterde ik de video hieronder, van een Amerikaanse protestanteling die een Griekse priester ondervroeg. Het is een man met enorme humor, die alles kristalhelder uitlegt ook nog. Waar ik altijd erg mee zat, was dat in onze kerk moeder Maria als heilig wordt gezien. Ik weet inmiddels wie ze is geweest en dat was niet zo’n leukerd. Maar nu geloof ik dat ik het snap. Bij ons is moeder Maria Moeder God, zoals ik eerder ook al zei, en wij noemen haar nooit Maria. Vader God was in de hemel en Zij kwam hier alleen heen. Zij is het heiligste dat er is in de orthodoxe kerk, zelfs nog heiliger dan Vader God in feite en Zij kreeg Jezus als zoon, die ook God is. Ja, orthodoxen geloven dat Jezus God is. Waarom Moeder God of Panayía dan toch niet in de goddelijke drieëenheid zit? Omdat ze zo heilig is dat ze daar ook weer boven staat.

Dat is niet helemaal zoals het in werkelijkheid in elkaar steekt, want je hebt Moeder en Vader God. Die kwamen samen naar de aarde als Jezus en zijn vrouw Martha van Bethanië. Dat wij dat niet weten, komt omdat Maria alle aandacht op zichzelf vestigde. Maar op zich vind ik dat we dat mooi hebben opgelost door van haar Moeder God te maken. Het is belangrijk, denk ik, dat omdat de duivel een vrouw is (Eva van Adam), Moeder God aan de andere kant het allerheiligste is dat er bestaat. En het allerlaatste codewoord om jezelf of iemand anders te bevrijden uit de klauwen van Satan, is het zinnetje “Worship Mother God!” met een uitroepteken ook nog. Eigenlijk geven de satanisten, die de macht op de hele wereld in hun handen hebben, daarmee Moeder God terug aan de wereld. Zij hadden Haar immers geclaimd om Haar te bespotten, te martelen, te misbruiken en allemaal ander kwaad te doen. Maar nu is hun spel bijna afgelopen en moeten ze Haar teruggeven aan ons en aan zichzelf vooral ook. Wij konden Haar niet meer bereiken, maar nu wij Haar bevrijd hebben, is Ze weer bereikbaar voor iedereen. Zo kunt u het wel zien. O ja en u hoeft God niet te aanbidden, maar voel u maar gewoon verbonden met Hen en vraag Hun ook maar om hulp voor uw leven.

 

God is niet boos en u hebt niets verkeerd gedaan

Dus in de video hieronder, waar ik een beetje bangig naar zat te luisteren, hoorde ik de priester opeens het volgende zeggen: “Verlossingstheologie, dat is de katholieke en protestantse kerk. Daar zeggen ze eigenlijk dat God boos is omdat je Hem verlaten hebt en moet je boeten door middel van allerlei gebeden enzovoort, voordat je terug mag bij Hem. Maar onze verlossing zegt dat God ons heeft vrijgelaten om Hem te volgen of niet. We hebben Hem inderdaad verlaten, maar als we terugkomen, zijn we van harte welkom en we hebben niets verkeerd gedaan. We zijn niet onzuiver of onbetekenend, maar vrij en onze namen staan allemaal in Zijn hand geschreven”. Verder is de kerk bij ons zo prachtig ingericht, omdat je er verbinding met God moet voelen. Daar is de koepel ook voor bedoeld en daarom ziet u bovenin de koepel altijd Jezus met de Heilige Schrift in Zijn hand. Ik had de video vorig jaar al eens gezien, maar herinnerde me dit niet. Misschien had ik het niet goed begrepen, want de priester praat behoorlijk snel. U kunt ondertiteling aanzetten trouwens en ik heb hem even uitgeprobeerd. Ik zag hetzelfde als wat ik hoorde, dus dat kunt u ook eventueel doen.

Ik denk eigenlijk dat het voor niemand kwaad kan om eens de enorme kracht van het christendom in werking te zien in de tweede video, een prachtig Aramees kerklied uit Georgië, en om een priester te horen zeggen dat u niet gezondigd hebt en goed bent zoals u bent. Want zo is het ook! Ook als u nooit met het satanisme te maken hebt gehad. U bent gewoon gelijk 10 kilo lichter, dus voor dieet helpt het ook mogelijk nog een handje. De enige weg uit een verleden van ritueel misbruik is de orthodoxe kerk, waar je verwelkomd wordt door God die je niet veroordeelt en waar je er gewoon mag zijn. In een kerk waar je God kunt voelen en ervaren, terwijl je je geliefd weet. Dat is thuiskomen.

 

 

En hier is een werkelijk schitterend Aramees kerklied, hymne genoemd. Door de ‘isi’, de ondertonen, voel je de kracht van het goede. De paus zit erbij en is zichtbaar geëmotioneerd. En terecht, want die man heeft nog een hoop te leren. In onze kerk is Jezus de ‘paus’ van de kerk, veel beter. Dit zijn redenen waarom het westerse christendom wel redelijk goed is, maar u niet meer echt met God kan verbinden. Een westerse priester of dominee kan u ook niet vergeven of zegenen, terwijl orthodoxe priesters dat wél kunnen en dat voelt u. De christelijke kerk mag weer één worden en de weg om dat te bereiken, is dat iedereen weer durft te accepteren dat hij of zij niet verkeerd is en geliefd wordt zoals hij of zij is.

 

 

 


reminder Denkt u er nog even aan:

  • hier een like
  • een like op Facebook
  • en/of een like op Twitter
  • een leuke reactie
  • bent u al ingeschreven voor de nieuwsbrief?
  • even het artikel delen

 

 

© Natassa Vassiliou

 

 

Follow the news by Email

 

Please feel free to give a nice reaction

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.