thunderstorm

Waarom verdriet als er geluk is?

Ik heb al vijf sigaretten op, de éne na de andere zoals de kettingrokers uit mijn kindertijd, toen je nog mócht roken. Sentimentele muziek erbij en je herkent me niet als je me nu ziet. Gevoelig ben ik wel, maar emotioneel al heel lang niet meer. Om precies te weten vanaf 1986, toen ik de man die bij me hoort en mijn enige liefde, kwijtraakte. Erover praten kan ik nog altijd nauwelijks, maar ik heb mijn gevoelens toentertijd in een lied gestopt. Daar vond ik het nu weer terug, 36 jaar na dato.

En het was uiteraard ook weer Jeugdzorg, toen nog de Kinder”bescherming”, die ons zo bruut uit elkaar haalde, dat ik zelfs nooit meer aan hem heb kunnen denken. Twee keer heb ik hem nog gezien, maar zoals ik al eerder heb verteld, heeft hem dat zijn vader gekost en mij mijn leven. Hij maakte het plotseling uit, zonder te vertellen waarom en daarop werd ik tot twee keer toe en door twee verschillende mannen bruut verkracht. De ene ervan eiste een relatie met me en het heeft me twee maanden in de hel gekost om van hem af te komen. Met een lading schulden en zoveel pijn dat ik het nooit meer heb kunnen verwerken, bleef ik achter. Pas de afgelopen drie jaar kon ik er met heel veel moeite bij – eigenlijk niet – en nu pas kan ik het lied weer horen, waarin ik mijn gevoel heb gestopt. Onderaan dit stuk vind je het.

In die tijd konden mensen die zich met vuige zaken zoals hekserij, magie, NLP en andere gruwel bezighielden – en die dús satanisten waren, vergis je niet! – een ander zo even met één boze gedachte de vernieling in helpen. Het Boze Oog was één van de manieren waarop ze het deden: met hun rechter hersenhelft zetten ze kracht en die kracht heb ik hun, toen ik erachter kwam hoe het werkte, afgenomen. De zangeres die dit lied zingt, Glykería, was net als ik sopraan en er kwam toen een nieuwe zangeres op, die zo’n akelig rancuneus karakter had. Die hielp alle andere sopraantjes even vakkundig van hun stem af, inclusief Glykería dus. Tzeni Vanou, Mariza Koch … Tania Tsanaklidou die eigenlijk geen sopraan was, maar wel mooie hoge noten had, Sofia Vossou en Youli Tsirou die nog maar net één hit had gehad. Toen ik het zelf later probeerde, raakte ik ook mijn stem kwijt.

Dat is de reden waarom Griekenland maar zo weinig zangeressen lijkt te hebben die sopraan zijn. Ze raakten of hun stem kwijt of hun carrière kwam vast te zitten. Nana Mouskouri, Vicky Leandros, Mandò, Elina Konstantopoulou en Lia Vissi was dat laatste lot beschoren. En ik mag ze allemaal hun stem weer teruggeven. Hopelijk krijg ik hem zelf dan ook terug, want Costas houdt vol dat ik toch echt coloratura ben. Dat wil ik best eens zien, maar voordat ik de Nachtegaal voor je kan zingen, mis ik nog een octaaf. Om over opera zingen nog maar te zwijgen.

 

 Untold Times is an independent crowdfunded news website by Anastasía Vassiliou, a handicapped Greek journalist who writes meaningful articles about many issues. The Dutch state has deprived her and her sons without any reason from all medical help, ID papers and income, while preventing her from earning any income herself. The only thing she can still do, is write, but she needs support to spread her work and to be able to continue! Thank you very much for the donations that are coming in, but do help Anastasía Vassiliou to become finally known after so many years, by supporting her work with a monthly or once-only contribution. This is how you donate:

Buy Me A Coffee

 

On the international crowdfunding platform Whydonate:

 


 

Wat Costas en mij uit elkaar gesneden heeft, dat is de ISS, International Social Service voor degenen die het nóg altijd niet weten. De tak van de satansekte die kinderen ontvoert om ze aan satansfamilies te verkopen. Die hebben de perverse gewoonte om hun eigen eerste kind af te staan of zelfs te doden en dan, wanneer ze een gezin stichten, de kinderen te adopteren. Gedachte erachter: dan heb je een minder warme band met ze, want zij kunnen immers niet met gevoel omgaan, zoveel pijn en verdriet als ze elkaar aandoen in die heksenketel van ze. Baby’tjes verkrachten, kleutertjes in een put stoppen om ze Jezus te laten verloochenen, kindertjes alleen laten midden in de nacht of ze bij een incestueus gezin laten logeren. Kinderen die met Jeugdzorg in aanraking komen, onterecht afpakken en in een gesticht of pleeggezin stoppen waar ze mishandeld en verkracht worden. Als je dát nog allemaal geen satanisme mag noemen zonder voor gek uitgemaakt te worden, weet ik het niet meer! Dat zou Jeugdzorg toch niet állemaal regelen en toestaan als het een goede instelling was?

De Kinderbescherming zat mijn hele leven achter me aan, omdat zij net zo goed een tak van de satansekte zijn: de tak die zoveel mogelijk kinderen getraumatiseerd moet zien te krijgen. Dat was ze al goed gelukt met vier ontvoeringen uit Athene en in meerdere satanskotten waar ze me instopten, waaronder dat “pleeggezin” waar ik verplicht moest opgroeien en waar ik geen seconde rust kreeg, maar het was allemaal niet genoeg. Ik moest en zou een slecht mens worden net als zij en ze zouden het kwade er inrámmen, aangezien ik het niet in me had en ze hun zin maar niet kregen. Anders konden ze de hele wereld niet overnemen, want je weet dat dat hun doel is en ik heb honderdduizend keer verteld dat ze dat op MIJN leven doen. Zonder mij geen Great Reset, geen 1984 en geen communistische wereld en ze zijn nu alle macht over me kwijt sinds vandaag. Dat ga je wel zien en dan ga je me eindelijk eens geloven.

Toen ik de man van mijn leven dus ontmoette, 19 jaar oud in Amsterdam terwijl ik daar Nieuw-Griekse letteren probeerde te studeren met Jeugdzorg in mijn zog, kwamen ze onmiddellijk om de hoek kijken. Heeft ze de liefde gevonden? Nee maar, dát mag niet! Dat moet gelijk in de kiem gesmoord worden en zo regelden ze de halve wereld tot in Londen en Milaan aan toe om ons uit elkaar te beuken. Costas wist wat er gaande was, maar ik niet en hij kon het me pas een paar jaar geleden met heel veel moeite vertellen. En nu zit ik naar dat liedje te luisteren, want mijn gevoel moet terugkeren en dat gaat niet even 1-2-3. Ik kon het al die jaren immers niet verwerken, omdat ik niet begreep wat er allemaal achter mijn rug om werd uitgespookt door het giftige schorem van Jeugdzorg Amsterdam deze keer.

Alleen als je het hele verhaal kent, kun je je oude zeer verwerken. Zes levens naar de gallemiezen en de hele wereld in de terreur, omdat ik dus toch echt dé persoon ben van wie de toekomst afhangt. Als dat niet zo was, had Jeugdzorg me toch allang teruggegeven aan mijn familie en met rust gelaten, zoals ze bij ánderen doen? En als Jeugdzorg niet bij de satansekte hoorde, zouden ze toch af en toe ook eens iets wél goed doen? Dat gebeurt nu bijna nooit en daar is toch echt een reden voor. Laat het maar goed tot je doordringen, want het is de rauwe waarheid: het Nederlandse Jeugdzorg IS de top van de wereldwijde satansekte. Afijn, je komt er wel achter.

 

Dit is dan dus Glykería uit 1986 en het lied heet Σε ψάχνω και σ’αναζητώ (se psachno ke s’anazitó). Het betekent zoveel als ‘ik zoek je overal’.

 

 

En de tekst:

 

Σε ψάχνω και σ’ αναζητώ
μες στα τραγούδια που αγαπώ
και μες στο αύριο,
με ταξιδεύει το πιοτό
κι από σταθμό σ’ άλλο σταθμό
γυρνώ το ράδιο.

Μα είσ’ αγέρας και περνάς
και πώς να σε κρατήσω,
χτυπάς την πόρτα της καρδιάς
και φεύγεις πριν μιλήσω,
χτυπάς την πόρτα της καρδιάς
και φεύγεις πριν μιλήσω.

Σε ψάχνω και σ’ αναζητώ
στης νύχτας τ’ αναφιλητό,
στα ξένα βήματα,
στα γκρίζα φώτα που κοιτώ,
σε κάποιο στίχο ερωτικό
και στα αινίγματα.

Μα είσ’ αγέρας και περνάς
και πώς να σε κρατήσω,
χτυπάς την πόρτα της καρδιάς
και φεύγεις πριν μιλήσω,
χτυπάς την πόρτα της καρδιάς
και φεύγεις πριν μιλήσω.

 

 

donations Untold Times

 

 

Buy Me A Coffee

 


 

 

 

Follow the news by Email

 

Anastasía Vassiliou, MA

Anastasía Vassiliou looks with her unique fresh, wise, open-minded and humoristic insight at trends in society and politics. She studied Greek & French Literature, with law ethics & she specialised in media psychology. 25 years in education & business trainings followed. 13 years in traditional medicine & 2 years in the media. Anastasía loves kids, coffee & bougatsa. Also cherries, apes, boeren & experts. No to Jeugdzorg, pox, problematic types & digital ID's. Proud Greek and Mom of 2 Awesome Big Boys, she is sadly handicapped.

Feel free to give a nice reaction here (English, ελληνικά, français, deutsch, Nederlands, italiano):

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.